سیاست اطلاعرسانی در افریقای جنوبی نوین
Authors
Abstract:
This article doesn't have abstract
similar resources
دولت و ملت در افریقای جنوبی: حکومت سیاهان و رفتار سیاسی سفید و سیاه
افریقای جنوبی بعد از 3 قرن و اندی سلطه سفیدان بر سیاهان، در پی فشار بینالمللی، با انتخابات 1994 حکومت کشور را به سیاهان واگذار کرد. از آن زمان تا کنون گرچه بسیاری از سیاهان ثروتمند و متنعم شدند، اما نتوانستند مسائل کشور را حل و انتظارات مردم حتی سیاه را برآورند. گرچه سفیدان صادقانه خود را ملزم به پیروی از قواعد بازی دموکراتیک میدانند، اما سیاهان در بخش غیررسمی، این قواعد را زیر پا میگذارند ...
full textسیاست چین در دریای جنوبی؛ سیاست قدرت و نفوذ دریایی
دریای جنوب چین بخشی از اقیانوس آرام است که چین مدعی مالکیت مطلق بر 80 درصد آبهای آن میباشد و در این باره با دیگر مدعیان مانند؛ فیلیپین، ویتنام، مالزی، برونئی، اندونزی و تایوان اختلاف دارد. سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که چین در دریای جنوبی چه سیاستها و اهدافی را دنبال میکند و این اهداف و سیاستها چه تاثیری بر روابط منطقهای چین داشته است؟ بعلاوه منازعات چین با کشورهای همجوار در حوزه دریای ج...
full textفرهنگنویسی نوین تاجیک در پنجۀ سیاست صنفیتگرا
در سالهای برقرار شدن حاکمیت شوروی، پژوهش علمی زبان، ادبیات و فرهنگ تاجیکی با استفاده از دستاوردهای علم جهانی تنظیم شد و نتیجههای خوبی نیز بهدست آمد؛ اما اینهمه درزمینۀ سیاستهای حزب کمونیست اجرا میشد و از این سبب، در جریان عملی شدن آنها نتایج خوب و بد اغلب پهلوی هم بودند. تاریخ تألیف، بررسی و لغو نخستین فرهنگ تاجیکی- روسی بهنام لغت بیکتاش بازگوکنندۀ این فرازونشیب در فرهنگنویسی تاجیک اس...
full textرویکردهای نوین تصمیم گیری در سیاست خارجی
کتاب «تصمیم گیری در سیاست خارجی» که از شاخه های اصلی تحلیل سیاست خارجی (FPA) است در نیمه نخست جنگ سرد به چاپ رسید. در آن دوره طرح نظاممند دولت ها جریان مسلط در نظریه روابط بین الملل بود. اما پایان جنگ سرد باور به استحکام، ثبات و پیش بینی پذیری نظام ها را متزلزل کرد. موج جدید برساخته گرایی در دهه آخر قرن بیستم تلاش کرد نشان دهد انگاره ها نحوه برداشت از قدرت و ساختار نظام را تغییر می دهند. بدین ...
full textسیاست خارجی عملگرایانۀ ایران در قفقاز جنوبی در فضای پسابرجام
ایران در 25 سال گذشته نظارهگر رویدادهایی در آسیای مرکزی و قفقاز جنوبی بوده که گاه نقش چندانی در آنها نداشته است. با این همه، بهدلیل وجود رگههایی از عملگرایی در سیاست خارجی ایران در قبال جمهوریهای اتحاد شوروی پیشین، تهران توانسته است تاحدودی نقش و جایگاه تاریخی خود را در این مناطق حفظ کند و از منافع آن بهرهمند شود. پرسشی که پژوهش حاضر در پی یافتن پاسخی برای آن برآمده، این است که سیاست خار...
full textMy Resources
Journal title
volume 7 issue 3
pages 109- 123
publication date 1996-11-21
By following a journal you will be notified via email when a new issue of this journal is published.
Hosted on Doprax cloud platform doprax.com
copyright © 2015-2023